Google Reviews
Mediraty
HPV – diagnostyka, ryzyko i profilaktyka
0

W irus HPV jest jednym z najczęściej występujących wirusów przenoszonych drogą płciową na świecie – szacuje się, że w pewnym momencie życia zetknie się z nim nawet 80% aktywnych seksualnie kobiet i mężczyzn. To liczba, która może zaskoczyć. Warto jednak wiedzieć, że w zdecydowanej większości przypadków organizm radzi sobie z infekcją samodzielnie, a zakażenie nigdy nie daje żadnych objawów.

W tym artykule odpowiadamy na najważniejsze pytania: co to jest wirus HPV, jakie może dawać objawy u kobiet i mężczyzn, jak wygląda badanie w gabinecie ginekologicznym i kiedy warto je wykonać. Wyjaśniamy też, co oznacza pozytywny wynik i jakie masz możliwości działania.

Spis treści:

 

HPV - wstążkaHPV - kartka

HPV – wirus brodawczaka ludzkiego. Co warto wiedzieć?

HPV, czyli Human Papillomavirus (wirus brodawczaka ludzkiego), to nie jeden wirus, lecz rodzina obejmująca ponad 200 różnych typów. Część z nich atakuje skórę i powoduje zmiany skórne, takie jak brodawki czy kurzajki. Inne pojawiają się na błonach śluzowych narządów płciowych, odbytu lub gardła.

Z punktu widzenia zdrowia kobiet najważniejszy jest podział na dwie grupy: typy niskoonkogenne i wysokoonkogenne.

HPV 6 i 11 – typy niskoonkogenne

Typy HPV 6 i 11 należą do grupy niskoonkogennej – odpowiadają za powstawanie kłykcin kończystych (condylomata acuminata), czyli brodawek w obrębie narządów płciowych i odbytu. Choć same w sobie nie prowadzą do nowotworu, wymagają leczenia i obserwacji. Mogą powracać, a ich obecność bywa niekomfortowa zarówno fizycznie, jak i psychicznie.

HPV 16 i 18 – typy wysokoonkogenne

Typy 16 i 18 należą do grupy wysokoonkogennej i odpowiadają za około 70% przypadków raka szyjki macicy. Mogą również powodować zmiany nowotworowe w obrębie sromu, pochwy, odbytu i gardła. Co istotne – przez wiele lat mogą nie dawać żadnych objawów, dlatego regularna diagnostyka jest tak ważna.

Jak można się zakazić HPV?

Wirus przenosi się przede wszystkim przez bezpośredni kontakt skóry ze skórą lub błonami śluzowymi – nie tylko podczas stosunku płciowego, ale też podczas innych form kontaktu intymnego. Prezerwatywa zmniejsza ryzyko zakażenia, jednak nie eliminuje go całkowicie, ponieważ wirus może bytować na obszarach skóry nieosłoniętych przez prezerwatywę.

Objawy zakażenia HPV – co może sygnalizować infekcję?

Tu pojawia się najważniejsza informacja, którą warto zapamiętać: HPV bardzo często nie daje żadnych objawów. Wirus może być obecny w organizmie przez miesiące, a nawet lata, nie powodując żadnych dolegliwości. To właśnie sprawia, że rutynowe badanie HPV jest tak cenne – pozwala wykryć infekcję w momencie, gdy jeszcze nic nie sygnalizuje jej obecności.

Wirus HPV a objawy u kobiet – na co zwrócić uwagę?

Gdy objawy się pojawiają, mogą przybierać różną formę w zależności od typu wirusa i lokalizacji zakażenia.

Najbardziej charakterystycznymi objawami wirusa HPV kłykciny kończyste – miękkie, różowawe lub cieliste narośla o brodawkowatej powierzchni. Mogą być pojedyncze lub tworzyć skupiska przypominające kalafior. U kobiet pojawiają się najczęściej:

  • w obrębie pochwy i wejścia do pochwy – zmiany nie zawsze widoczne gołym okiem, niekiedy powodujące dyskomfort lub swędzenie;
  • na wargach sromowych – zmiany dostrzegalne podczas samobadania lub oceny ginekologa;
  • w okolicy odbytu – mogą powodować swędzenie, pieczenie lub uczucie dyskomfortu podczas siedzenia.

Warto pamiętać, że część zmian HPV ma charakter płaski i jest niewidoczna bez specjalistycznych badań – dopiero kolposkopia lub test HPV pozwalają je uwidocznić.

Wirus HPV – objawy skórne

Niektóre typy HPV odpowiadają nie za zmiany w obrębie narządów płciowych, lecz za zmiany skórne w innych miejscach ciała. Należą do nich:

  • brodawki pospolite – twarde, szorstkie zgrubienia, najczęściej na dłoniach i palcach;
  • brodawka na stopie (verruca plantaris) – znana też jako kurzajka podeszwowa, wpukla się w głąb skóry, przez co może być bolesna przy chodzeniu;
  • brodawki płaskie – drobne, lekko wyniesione zmiany, niekiedy widoczne na twarzy, szyi lub grzbietach dłoni;
  • brodawki na twarzy – choć rzadziej kojarzone z HPV, mogą być wywoływane przez skórne typy wirusa, szczególnie u osób z osłabioną odpornością.

Zmiany skórne wywołane HPV różnią się od zmian w obrębie narządów płciowych – są powodowane przez inne typy wirusa i mają inną drogę przenoszenia (zazwyczaj kontakt z zakażoną powierzchnią lub skórą, np. w basenach czy szatniach). Nie należy ich mylić z zakażeniem narządów płciowych.

HPV w gardle – objawy

Coraz częściej mówi się o zakażeniach HPV w obrębie jamy ustnej i gardła. Wirus wysokoonkogenny – zwłaszcza typ 16 – wiąże się ze wzrostem częstości raka ustnej części gardła, który w ostatnich dekadach stał się realnym problemem klinicznym.

Objawy HPV w gardle mogą obejmować przewlekłą chrypkę, trudności lub dyskomfort przy połykaniu, a także zmiany widoczne w badaniu laryngologicznym. Wiele osób przez długi czas nie wiąże tych dolegliwości z infekcją HPV. Jeśli utrzymują się bez wyraźnej przyczyny, warto skonsultować się ze specjalistą.

Wirus HPV u mężczyzn – objawy

Mężczyźni zakażeni HPV często nie mają żadnych objawów – i właśnie dlatego mogą nieświadomie przenosić wirusa na partnerki. Gdy objawy się pojawiają, są to najczęściej kłykciny kończyste w obrębie prącia, moszny lub okolicy odbytu. Rzadziej dochodzi do zmian na skórze łonowej lub wewnątrz cewki moczowej.

Mężczyźni są również narażeni na nowotwory odbytu i prącia związane z HPV, a ryzyko raka gardła wywoływanego przez HPV 16 jest u nich nawet wyższe niż u kobiet.

HPV a opryszczka – czy to to samo?

HPV i opryszczka (wywoływana przez wirus HSV – Herpes Simplex Virus) to dwa zupełnie różne wirusy, różne drogi zakażenia i różne metody leczenia. Oba mogą powodować zmiany w okolicy narządów płciowych, stąd bywa, że są ze sobą mylone. Jednak ich mechanizm działania, diagnostyka i postępowanie są odrębne. Jeśli masz wątpliwości, co do charakteru zmian – warto skonsultować się z ginekologiem lub dermatologiem.

Wirus HPV – po jakim czasie pojawiają się objawy?

Okres od zakażenia do pojawienia się pierwszych zmian wynosi najczęściej od kilku tygodni do kilku miesięcy, ale może się wydłużyć nawet do kilku lat. Co więcej, wirus może przez długi czas pozostawać w stanie uśpienia (tzw. zakażenie latentne) i ujawnić się dopiero w momencie osłabienia odporności – na przykład po stresie, chorobie lub w ciąży.

To kolejny argument za regularnym wykonywaniem testu HPV, niezależnie od tego, czy odczuwasz jakiekolwiek dolegliwości.

Czy cytologia wykrywa HPV?

Nie. Standardowa cytologia – zarówno klasyczna, jak i nowocześniejsza cytologia LBC (płynna) – nie wykrywa wirusa HPV. Ocenia wyłącznie morfologię komórek szyjki macicy, czyli sprawdza, czy komórki wyglądają prawidłowo. Może uwidocznić zmiany, które HPV już wywołał – takie jak atypia komórkowa czy śródnabłonkowa neoplazja (CIN) – ale nie informuje o tym, czy sam wirus jest obecny.

Polskie Towarzystwo Ginekologów i Położników (PTGiP) rekomenduje łączenie cytologii z testem HPV jako złoty standard diagnostyki przesiewowej.

Cytologia ocenia, jak wyglądają komórki. Test HPV sprawdza, czy wirus jest obecny. Razem dają pełny obraz stanu zdrowia szyjki macicy. Taka kombinacja – zwana co-testem – jest najskuteczniejszą metodą wczesnego wykrywania zagrożeń, które mogą prowadzić do raka szyjki macicy.

Test HPV – jak wygląda?

Badanie HPV (test DNA HPV) to badanie genetyczne, które wykrywa materiał genetyczny wirusa w pobranej próbce.

W BClinique wykonujemy test HPV HR (High Risk), który identyfikuje 14 typów wysokoonkogennych, w tym typy 16 i 18, z oznaczeniem konkretnego genotypu. Wynik ma charakter zarówno jakościowy (wirus wykryty / nie wykryty), jak i ilościowy. To informacja, która pozwala lekarzowi ocenić ryzyko i zaplanować dalsze postępowanie.

Jak wygląda badanie HPV u kobiet? Krok po kroku

Wiele pacjentek przed wizytą zastanawia się, jak wygląda badanie HPV i czy jest nieprzyjemne. Odpowiedź jest prosta: to standardowe badanie ginekologiczne, niemal identyczne z pobieraniem cytologii.

Oto jak przebiega wizyta diagnostyczna w BClinique:

  1. Wywiad i konsultacja lekarska

Ginekolog przeprowadza rozmowę na temat historii zdrowotnej, aktywności seksualnej, wyników poprzednich cytologii i ewentualnych dolegliwości. To moment, w którym możesz zadać wszystkie nurtujące Cię pytania.

  1. Badanie ginekologiczne

Pacjentka przyjmuje pozycję na fotelu ginekologicznym. Lekarz wprowadza wziernik, aby uwidocznić szyjkę macicy.

  1. Pobranie wymazu

Specjalną szczoteczką pobierany jest wymaz z tarczy i kanału szyjki macicy. Trwa to dosłownie kilka sekund. Próbka trafia do pojemnika z płynem konserwującym.

  1. Badanie laboratoryjne

Z tej samej próbki wykonywana jest cytologia LBC oraz test DNA HPV – nie ma potrzeby dwukrotnego pobierania materiału. To duży komfort dla pacjentki.

Całe badanie jest bezbolesne. Możliwy jest chwilowy, lekki dyskomfort – podobny do tego podczas standardowej cytologii.

Kiedy zrobić test na HPV?

Zgodnie z rekomendacjami Polskiego Towarzystwa Ginekologów i Położników test HPV zaleca się w następujących sytuacjach:

  • Kobiety między 30. a 65. rokiem życia – co-test (cytologia LBC + test HPV) co 5 lat przy prawidłowych wynikach.
  • Kobiety między 25. a 30. rokiem życia – cytologia LBC co 3 lata; test HPV przy nieprawidłowych wynikach.
  • Po nieprawidłowej cytologii – niezależnie od wieku, jako element diagnostyki różnicowej.
  • Przy planowaniu ciąży – warto znać swój status w zakresie HPV przed zajściem w ciążę.
  • Po zakończeniu leczenia zmian szyjki macicy – kontrola skuteczności leczenia i monitorowanie ewentualnego nawrotu.

Wirus HPV a ciąża – co warto wiedzieć przed planowaniem rodziny?

Samo zakażenie HPV zazwyczaj nie wpływa bezpośrednio na płodność – infekcja nie utrudnia zajścia w ciążę ani jej utrzymania. Warto jednak wiedzieć, że:

  • Ciąża może nasilać objawy kłykcin kończystych. Zmiany hormonalne i naturalne obniżenie odporności w ciąży sprzyjają szybszemu namnażaniu wirusa, dlatego zmiany mogą się powiększać lub mnożyć.
  • Istnieje ryzyko przeniesienia wirusa na dziecko podczas porodu. W rzadkich przypadkach może dojść do brodawczakowatości krtani u noworodka – jest to sytuacja niecodzienna, ale warta omówienia z prowadzącym ginekologiem.
  • Cytologia LBC jest bezpieczna w ciąży i można ją wykonać w I lub II trymestrze. Wymaz pobierany jest delikatniej niż standardowo.

Jeśli planujesz ciążę, warto wcześniej wykonać badanie HPV – to jeden z elementów świadomego przygotowania się do macierzyństwa.

HPV a leczenie u kobiet – co można zrobić po wykryciu wirusa?

Pozytywny wynik testu HPV nie jest wyrokiem – to ważna informacja, która pozwala działać z wyprzedzeniem. Pierwsza rzecz, którą warto wiedzieć: nie istnieje lek, który eliminuje wirusa HPV z organizmu. Leczenie dotyczy zawsze zmian, które wirus wywołał – nie samego wirusa. Dobra wiadomość jest taka, że u większości kobiet – szczególnie młodych i zdrowych – organizm samodzielnie eliminuje zakażenie HPV w ciągu 1–2 lat.

Co się dzieje, gdy wirus nie ustępuje lub powoduje zmiany?

  • Przy wykryciu HPV wysokoonkogennego bez zmian w cytologii: Lekarz zaplanuje regularne kontrole (np. co 12 miesięcy), by obserwować, czy wirus powoduje zmiany komórkowe. Często konieczna jest kolposkopia – badanie szyjki macicy pod powiększeniem.
  • Przy kłykcinach kończystych: Stosuje się metody miejscowe, m.in. krioterapię, leczenie laserem lub preparaty farmakologiczne aplikowane bezpośrednio na zmianę. Metoda dobierana jest indywidualnie, w zależności od liczby, lokalizacji i charakteru zmian.
  • Przy zmianach przednowotworowych (CIN): W zależności od stopnia nasilenia lekarz może zdecydować o obserwacji lub leczeniu zabiegowym – najczęściej konizacji lub procedurze LLETZ, które polegają na usunięciu zmienionego fragmentu szyjki macicy. To procedury wykonywane ambulatoryjnie, pod znieczuleniem miejscowym.

W każdym przypadku kluczową rolę odgrywa regularna kontrola – to ona pozwala wychwycić zmiany na wczesnym etapie, gdy możliwości leczenia są największe.

Szczepienie przeciw HPV – najskuteczniejsza forma profilaktyki

Szczepienie przeciw HPV to profilaktyka pierwotna – chroni przed zakażeniem wirusem, zanim do niego dojdzie. Dostępne szczepionki (dwuwalentna, czterowalentna i dziewięciowalentna) chronią przed najbardziej niebezpiecznymi typami wirusa, w tym odpowiedzialnymi za większość przypadków raka szyjki macicy.

Szczepienie HPV dla dorosłych – czy jest sens?

Tak – szczepienie przynosi korzyści również dorosłym. Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC) rekomenduje je dla osób do 45. roku życia, które nie były wcześniej szczepione lub nie miały kontaktu z wszystkimi typami wirusa objętymi szczepionką.

Im wcześniej przed ekspozycją na wirusa, tym skuteczniej – ale nie oznacza to, że osoby aktywne seksualnie nie mogą skorzystać. Warto omówić tę decyzję z lekarzem.

Co z osobami, które już są aktywne seksualnie?

Nawet jeśli doszło już do kontaktu z wirusem, szczepienie może chronić przed typami, z którymi jeszcze nie miało się kontaktu. Każda rozmowa o szczepieniu powinna odbyć się z lekarzem, który oceni indywidualną sytuację.

Bezpieczeństwo szczepionek HPV

Szczepionki przeciw HPV są stosowane od ponad 15 lat i przeszły rygorystyczne badania kliniczne potwierdzające ich bezpieczeństwo i skuteczność. Dane z krajów o wysokim odsetku zaszczepienia – takich jak Australia czy Wielka Brytania – pokazują wyraźny spadek liczby przypadków raka szyjki macicy i zmian przednowotworowych u zaszczepionych kobiet.

W Polsce od 2023 roku działa bezpłatny program szczepień dla dzieci w wieku 12–13 lat finansowany przez Ministerstwo Zdrowia. To ważny krok w kierunku zmniejszenia liczby zachorowań w kolejnych dekadach.

Ważne: szczepienie nie zastępuje badań przesiewowych. Nawet zaszczepione kobiety powinny regularnie wykonywać cytologię i test HPV – szczepionka nie chroni przed wszystkimi typami wirusa.

HPV – wiedza, badanie i profilaktyka. Zadbaj o siebie już dziś

HPV to wirus, który jest bardzo powszechny – ale przy odpowiedniej wiedzy i regularnych badaniach nie musi być groźny. Kluczem jest profilaktyka: wykonywanie co-testów zgodnie z rekomendacjami, ewentualne szczepienie i – przede wszystkim – nieodkładanie wizyty ginekologicznej na później.

Jeśli nie robiłaś badania HPV lub minęło już kilka lat od ostatniej cytologii, to dobry moment, żeby zaplanować wizytę. Nie musisz czekać na objawy – wystarczy jeden wymaz, kilka minut w gabinecie i wynik, który da Ci spokój i pewność.

Umów badanie HPV w BClinique w Olsztynie

Najczęściej zadawane pytania

Czy cytologia wykrywa HPV?

Nie. Cytologia ocenia morfologię komórek szyjki macicy i może uwidocznić zmiany wywołane przez HPV, ale nie wykrywa samego wirusa. Do tego służy odrębny test DNA HPV.

Jak wygląda badanie HPV u kobiet?

To standardowe badanie ginekologiczne – lekarz pobiera wymaz z szyjki macicy specjalną szczoteczką. Trwa kilka sekund i jest bezbolesne. Z tej samej próbki wykonuje się jednocześnie cytologię LBC i test HPV.

Ile kosztuje test na HPV?

Aktualny cennik badania HPV w BClinique znajdziesz tutaj.

Test HPV – ile się czeka na wynik?

Zazwyczaj kilka do kilkunastu dni roboczych. Dokładny czas oczekiwania poznasz podczas wizyty.

Czy szczepienie zwalnia z wykonywania cytologii?

Nie. Szczepienie chroni przed wybranymi typami wirusa, ale nie przed wszystkimi. Nawet zaszczepione kobiety powinny regularnie wykonywać cytologię i test HPV.

Czy HPV zagraża ciąży?

Samo zakażenie HPV zazwyczaj nie wpływa na płodność ani przebieg ciąży. Warto jednak wykonać badanie przed planowanym macierzyństwem i omówić wynik z lekarzem.

Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji lekarskiej. W przypadku pytań dotyczących swojego zdrowia skonsultuj się z lekarzem ginekologiem.

CHCESZ DOWIEDZIEĆ SIĘ WIĘCEJ?

ZADZWOŃ

 

(89) 307 03 20

Masz cerę wrażliwą i zastanawiasz się, który zabieg będzie dla Ciebie odpowiedni? Zachęcamy do kontaktu – pomożemy dobrać terapię do potrzeb Twojej skóry.